Goud, zilver en platina stijgen: angst voor staatsschulden keert terug
Het edelmetalencomplex begint langzaam momentum te kweken. Deze week zagen we de goudprijs bijvoorbeeld voor het eerst sinds lange tijd boven de 4.400 dollar per ounce komen. Over de afgelopen maand boekte goud zelfs een rendement van ruim 8,10 procent, terwijl de zilverprijs en platinaprijs het met stijgingen van respectievelijk 13,01 procent en 11,25 procent nog beter deden.
In recente edities van de nieuwsbrief bespraken we meermaals het gunstige technische beeld voor goud, zilver en platina. Na de enorme bullmarkt die in januari 2026 zijn piek bereikte, begon een periode van scherpe koersdalingen. Al enige tijd gaven de grafieken signalen dat de markt onderkoeld begon te raken.
Tegelijkertijd daalde de goudprijs niet meer bij slecht nieuws, zoals het oplopen van de olieprijs, inflatieverwachtingen en de obligatierentes. Die combinatie van factoren schetste een gunstig beeld voor goud en andere edelmetalen.
De Amerikaanse schuldval keert terug op de agenda
Vermoedelijk speelt er echter ook een ander thema, namelijk de staatsschuld van de Verenigde Staten. Dat probleem werd de afgelopen maanden een beetje naar de achtergrond geschoven op de financiële markten, omdat vrijwel alle aandacht naar kunstmatige intelligentie ging.
Inmiddels zien we echter weer steeds meer serieuze partijen die over dit onderwerp publiceren. Zo verscheen er deze week een behoorlijk duister stuk in The Telegraph over dit onderwerp, waarin grote namen uit de financiële wereld onderbouwd hun twijfels uitspraken over de houdbaarheid van de Amerikaanse staatsschuld.
"Er sluipt een gevaarlijke overtuiging de markten binnen dat de Verenigde Staten inmiddels zo diep in een zichzelf versterkende schuldval zijn beland, dat ze de rente niet meer durven te verhogen om de inflatie onder controle te krijgen," zo begint het stuk in The Telegraph.
Het Amerikaanse ministerie van Financiën is namelijk sterk afhankelijk geworden van kortlopende financiering via hedgefondsen. Veel van deze partijen halen geld uit de enorme Amerikaanse geldmarkt van 8.300 miljard dollar, waarbij sommige fondsen met een hefboom van tot wel 100 keer hun eigen vermogen werken.
Tegelijkertijd neemt het aandeel van stabielere kopers, zoals buitenlandse centrale banken en staatsinvesteringsfondsen, steeds verder af.
Volgens Steven Blitz, hoofdeconoom voor de Verenigde Staten bij TS Lombard, kan de Federal Reserve de rente daardoor niet agressief verhogen zonder een kettingreactie te riskeren. De financieringskosten zouden volgens hem dan kunnen "exploderen".
"Een renteverhoging raakt tegenwoordig vrijwel onmiddellijk de financieringskosten van bijna 25 procent van de Amerikaanse staatsschuld, juist in het deel van de markt waar de uitgifte het snelst groeit," aldus Blitz.
Daar komt bij dat het Amerikaanse ministerie van Financiën iedere drie maanden ongeveer 6.000 miljard dollar aan bestaande schuld moet herfinancieren, in een markt die steeds kritischer wordt.
Daarnaast moet Washington jaarlijks circa 2.000 miljard dollar aan nieuwe schuld uitgeven om het grootste structurele begrotingstekort uit de Amerikaanse geschiedenis in vredestijd te financieren.
Ook de totale financieringsbehoefte loopt snel op. In 2010 bedroeg de jaarlijkse bruto financieringsbehoefte van de Amerikaanse overheid nog 26 procent van het bruto binnenlands product.
Volgens het Internationaal Monetair Fonds stijgt dit percentage dit jaar naar 45 procent. Bij ongewijzigd beleid kan dat begin jaren dertig zelfs richting 60 procent gaan. Voor ratingbureaus en obligatiebeleggers is dit een belangrijke waarschuwingsindicator.
Geen enkele grootmacht in de geschiedenis heeft dergelijke financieringsbehoeften langdurig kunnen overleven.
Noodgreep met de Japanse yen legt de druk bloot
Dat men zich binnen de Amerikaanse overheid zorgen maakt over dit probleem werd ook duidelijk bij de gezamenlijke ingreep met Japan om de yen te ondersteunen.
De Japanse yen is de laatste tijd sterk verzwakt ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Dat vormt onder andere een gevaar voor de VS, omdat Japan ruim 1 biljoen dollar aan Amerikaanse staatsleningen bezit. Die zou het in theorie kunnen dumpen om vervolgens Japanse yen te kopen en zijn eigen munt te steunen.
Dat zou echter in nóg hogere obligatierentes resulteren op de Amerikaanse markt. Om die reden heeft de VS er ook belang bij dat de Japanse yen stabiliseert. Daartoe werd onder meer een constructie bedacht, waarbij Japan zijn Amerikaanse staatsobligaties bij de Federal Reserve kon verpanden in ruil voor dollars; zodat ze deze niet op de markt hoeven te dumpen.
Verder deed het Amerikaanse Ministerie van Financiën ook een duit in het zakje door euro's te verkopen voor Japanse yen. Het meest bijzondere was dat de VS die actie uithaalde zonder eerst de Europese Centrale Bank (ECB) in te lichten. Volgens The Telegraph wijst dat op een stukje wanhoop binnen de Amerikaanse overheid.
Fundamenteel narratief voor edelmetalen keert terug
Het punt is vooral dat de Amerikaanse staatsschuld weer een thema lijkt te worden in de hoofden van beleggers. Met name door het stijgen van de rentes en de realisatie dat de Amerikaanse overheid dan óók die hogere rentes moet gaan betalen over zijn staatsschuld.
De hoop is dat kunstmatige intelligentie voor een zodanige productierevolutie zorgt, dat alles goedkoper wordt en inflatie in de toekomst geen probleem meer is. Voorlopig lijkt dat echter nog ver weg, en zorgt de enorme investeringsgolf, denk aan de bouw van datacenters, vooral voor extra vraag naar grondstoffen; en dus inflatie.
Zodoende begint er voor goud, zilver en platina voorzichtig weer een krachtig fundamenteel narratief te ontstaan. Richting de tussentijdse verkiezingen van november in de Verenigde Staten kan dat nog meer onder de aandacht komen, want voor de Democraten is het aantrekkelijk om dit aan te stippen tijdens de verkiezingscampagnes.
Heel langzaam ontstaan zo weer de contouren voor een bullmarkt voor edelmetalen. Terwijl de grootste bedreiging zit in het oplopen van de obligatierentes, die vanwege de enorme AI-investeringen en de Iran-oorlog sterk stegen. De 30-jaarsrente ligt bijvoorbeeld op het hoogste niveau sinds 2007.
Voor goud en zilver zou het daarom een goede ontwikkeling zijn als de oorlog in Iran snel ten einde komt. Voorlopig lijkt het daar echter niet op.
Goud, zilver en platina stijgen nu de zorgen over de Amerikaanse staatsschuld terugkeren. Ontdek waarom dit een fundamenteel narratief voor edelmetalen vormt.
Thom Derks schrijft voor GoldRepublic over goud, macro-economie en geopolitiek. Hij studeerde Rechten in Leiden en Economie in Amsterdam. Zijn persoonlijke fascinatie voor schaarste en waardeopslag via bitcoin én goud bracht hem naar de wereld van financiële journalistiek. Via zijn eigen nieuwsbrief De Geldpers op Substack bereikt hij meer dan 5.800 abonnees met analyses over markten, geopolitiek en het monetaire systeem.
