Goud sterk tijdens macro-economische storm

De goudprijs wordt op dit moment behoorlijk heen en weer geslingerd door serieuze macro-economische krachten. Iets meer dan een week geleden bereikte goud nog een lokale piek van bijna 4.700 dollar per ounce, om vervolgens te dalentot 4.280 dollar en nu weer op te klimmen tot 4.432 dollar.

De neerwaartse volatiliteit begon bij de strenge Jackson Hole-toespraak van Kevin Warsh, voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, afgelopen vrijdag. Door meermaals zijn ontevredenheid over het pad van de inflatie aan te stippen, hintte hij voorzichtig op een renteverhoging in september.

Vervolgens zagen we over de gehele linie van de obligatiemarkt een stijging van de rentes, een opleving van de Amerikaanse dollar en neerwaartse druk voor goud en zilver. Met name het stijgen van de lange rentes begint een thema te worden waar beleggers en beleidsmakers zich grote zorgen over maken.

Stijging van de lange rentes domineert narratief

Deze week bereikte de Amerikaanse 10-jaarsrente het hoogste niveau sinds november 2023. De 30-jaarsrente bereikte zelfs de hoogste stand in 20 jaar. Deze ontwikkeling blijft niet beperkt tot de Verenigde Staten. De Japanse 10-jaarsrente klom bijvoorbeeld voor het eerst sinds 1996 boven de 3 procent.

Vooral op korte termijn vormt dat een neerwaartse kracht voor goud en zilver. De hogere rentes concurreren immers met edelmetalen, waarop je in tegenstelling tot de Amerikaanse dollar geen rente kunt verdienen.

Tegelijkertijd vormen de hogere rentes op lange termijn juist een sterkere onderbouwing voor een investering in edelmetalen. Ze betekenen namelijk dat de Amerikaanse overheid meer rente moet betalen op de almaar groeiende staatsschuld van inmiddels 40 biljoen dollar.

Ondertussen spreken ook belangrijke centrale bankiers zich in de media uit over deze ontwikkeling. Woensdag liet New York Fed-voorzitter John Williams, die ook meestemt over het rentebeleid van de Amerikaanse centrale bank, weten dat de rentestijgingen volgens hem vooral het gevolg zijn van een sterke economie; en expliciet niet van een disfunctionele markt.

Daarmee stelt Williams eigenlijk dat de hoge rentes vooral het gevolg zijn van de enorme vraag naar kapitaal vanuit de AI-investeringscyclus, en niet van bezorgdheid over de mate waarin de Verenigde Staten controle verliest over de staatsschuld. De waarheid zal wellicht ergens in het midden liggen.

De enorme vraag naar kapitaal door investeringen in AI en datacenters zorgt uiteraard voor hogere rentes. Maar het is logisch dat beleggers ook gecompenseerd willen worden, in de vorm van een hogere rente, voor het risico dat de groeiende Amerikaanse staatsschuld met zich meebrengt.

Goudprijs krijgt steun op belangrijk niveau

Hoewel de stijging van de rentes overal op de financiële markten voor onzekerheid zorgt op korte termijn, weet de goudprijs zich behoorlijk staande te houden. Voorlopig lijkt goud steun te krijgen van het 200-daagse exponentiële koersgemiddelde op ongeveer 4.309 dollar per ounce.

Nu is het zaak dat goud rond dit koersniveau een lokale bodem weet te vormen die hoger ligt dan de bodem die sinds eind juni gevormd werd. En als dat lukt, is de volgende stap het vormen van een hogere top ten opzichte van de lokale piek van bijna 4.700 dollar per ounce die eind augustus bereikt werd.

Beleggers laten zich op korte termijn vaak flink door elkaar schudden door dit soort ontwikkelingen. Het stijgen van de 30-jaarsrente naar het hoogste niveau sinds 2007 klinkt angstaanjagend.

Hoewel dat op korte termijn zeker problematisch kan zijn voor goud en andere markten, is het belangrijk om de lange termijn niet uit het oog te verliezen.

De Amerikaanse overheid moet het jaarlijkse begrotingstekort, dat momenteel bijna 2 biljoen dollar bedraagt, zo'n 6 procent van het bbp, dichten met nieuwe schulden. Als er onvoldoende vraag is vanuit de private markt, komt er wellicht opnieuw een punt waarop de Amerikaanse centrale bank moet ingrijpen.

In theorie is er ook een andere weg mogelijk. Bijvoorbeeld door de kapitaalregels voor banken te versoepelen, waardoor ze minder reserves hoeven aan te houden en dus meer leningen mogen verstrekken. Dat is ook een manier om meer kapitaal in het financiële systeem te pompen, en wordt in Washington in toenemende mate besproken.

Linksom of rechtsom lijkt de keuze voor inflatie, een verkapte vorm van geldcreatie, de enige optie om dit systeem draaiende te houden. Goud en zilver bieden van oudsher bescherming tegen deze ontwikkeling, en de kans is groot dat ze dat blijven doen.

Iran-oorlog weer op de voorgrond

Hoewel John Williams van de Amerikaanse centrale bank in het eerder aangehaalde interview aangaf dat de inflatieverwachtingen "goed verankerd" zijn, maakt de markt zich daar wel zorgen over. Het verschil is dat Williams het hier heeft over de inflatieverwachtingen voor de middellange en lange termijn.

De inflatie over het komende jaar kan behoorlijk oplopen door de Iran-oorlog en de stijgende energieprijzen. Als we drie jaar vooruitkijken, is de inflatie vaak veel minder gevoelig voor tijdelijke schokken. De vraag is natuurlijk hoe tijdelijk de olieschok is. Toen de oorlog met Iran eind februari begon, had bijna niemand verwacht dat het in september nog een thema zou zijn.

Nu het conflict tussen de Verenigde Staten en Iran opnieuw oplaait, staat de Brent-olieprijs weer ruim boven de 90 dollar per vat. Dat maakt het voor centrale banken steeds lastiger om eventuele renteverhogingen te negeren.

Dat sentiment kwam terug in de Jackson Hole-toespraak van Kevin Warsh, voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, maar ook van de Bank of Japan en de Europese Centrale Bank verwacht de markt nu renteverhogingen. Deze week steeg de inflatie in de eurozone boven de 3 procent.

In elk geval op korte termijn levert dat weer extra opwaartse druk op voor de obligatierentes.

Zolang deze storm door de financiële markten raast, is het opwaartse potentieel voor goud en zilver wellicht beperkt. Het is daarom vooral belangrijk dat goud op cruciale niveaus steun weet te vinden, zoals eerder aangehaald in deze nieuwsbrief. Als dat lukt, zou dat al een krachtig signaal zijn.

Dat zou aantonen dat beleggers rond de huidige koersen interesse hebben om voor de lange termijn in goud en zilver te stappen, ondanks dat de macro-economische omstandigheden op korte termijn nadelig ogen. Dat de koers niet verder zakt, kan je zien als een signaal van vertrouwen van de markt in een betere toekomst voor edelmetalen.